.....όπως κι αν τελειώσει, είναι ήδη μύθος και θα παραμείνει για πάντα - ζωντανή ή νεκρή. ΝΑΙ, είμαστε πεινασμένοι και διψασμένοι για Μύθους. Ως τελευταία χάρη, όσοι την αγαπάνε αληθινά δεν θα προσπαθήσουν να την αλλάξουν. Θα την αφήσουμε ελεύθερη. Και μια μέρα, αν την αγαπάμε πολύ, ίσως επιστρέψει.....
They’re taking me to the gallows, mother
They’re going to hang me high
It is a wonderful day to live
And a gloomy day to die
[Chorus]
As I walk through the Valley of Death
Orange horizons and aggravated breath
Once a million boots went slogging through Hell
Beer and gun, no comfort, bombs to shell
[Verse 1: Sabac Red]
Hey yo Billy caught a pistol and Jamie had a gun
Tina never did but her dad had one
When she was twelve, he put a twenty-two in her hand
Then he took her out back, had her shooting at cans
Her arms twitching but she’s a natural born killer
Who loved Non Phixion, Korn, and J-Dilla
Her Myspace page was packed and filled
With pictures of her mom who was carjacked and killed
Now she practice skills which she breeds in fear
Brings a gun to school through her senior year
What she sees is clear and pursues a degree
In psychology and music at UNLV
Then the money got low, her dad got hurt and he’s sick
Now she’s working on the strip robbing johns, turning tricks
Goes to class in the day, sells her ass at night
Became addicted to coke despite past advice
And then disaster strikes, she’s taking Xanax for the panic
What she thought she could manage now turned into an addict
She’s staring in the mirror, daddy’s gun to her head
The gun he gave her should’ve saved her but might kill her instead
[Chorus]
[Verse 2: Lordwillin]
Death valley is the alley where Sally reside
Lost souls tally high with violence replacing pride
Collide with suicides, some signs and symptoms return
Horrified, the noose is tied ? from an urn
It’s conducive to arrive but the tide doesn’t turn
Exclusive the Grim Reaper’s replacing lives with a bird
From Hell or Heaven if you’re hoping
I dwell until the gates open
It’s corrosion in the ocean of purity’s form
So my notion is devotion to where obscurity’s norm
God’s soldiers said we pay rent for breathing
Drown your sins in gin which will never get even
There’s no way I’m leaving until my reason is restored
A new season is gleaming from the scheming I explore
The horizon’s ? with the angels of the arch
Fear is clear, the ship we steer runs on that waters of the dark
[Interlude]
There’s no time for regret
No happiness in the Valley of Death
Just grab your family as we march past your step
That last weak breath within the cavalry’s tread
No happiness in the Valley of Death
Κύκλους κάνει το μυαλό μου
κι αρρωσταίνω στη ψυχή μου
γύρω να με τρώει νιώθω
χάνω τη ζωή μου.
Χαραγμένη στο μυαλό μου
μια φανταχτερή πληγή μου
ψάχνω τρύπα για να φύγω
από το κορμί μου.
Είναι μέρες που σου βγαίνουν
είναι μέρες που δε βγήκαν
κι όλα αυτά που σε τρελαίνουν
δίπλα σου βρεθήκαν
Θλιβερό σε καταφέραν
λίγο λίγο σ' αρρωστήσαν
κι απομονωθήκαν όλοι
όσοι σ' αγαπήσαν.
Ξεφεύγω κι όλο λέω πως κοιτάζω μπροστά
και μένω στεγνός και είμαι αριθμός
οι μέρες μου περνάνε σα θλιμμένη σκιά
φαντάζω σωστός, δεν είμαι σωστός.
Κρατήθηκα από πάντα καρφωμένος καλά
και τώρα αργώ, τώρα ακροβατώ
το νιώθω και το ξέρω πως πατάω χαλαρά
στων άλλων το φως, σε ξένων το φως.
Ξεφεύγω κι όλο λέω πως κοιτάζω μπροστά
και μένω στεγνός και είμαι αριθμός
οι μέρες μου περνάνε σα θλιμμένη σκιά
φαντάζω σωστός, δεν είμαι σωστός
Συνήθεια νομίζω πως κρατάω κακιά
να παίρνω διαρκώς καινούρια στολίδια
να κόβομαι στα δύο, να ζητάω ματιά
στα σκουπίδια.
Κύκλους κάνει το μυαλό μου
κι αρρωσταίνω στην ψυχή μου
γύρω να με τρώει νιώθω
χάνω τη ζωή μου
Χαραγμένη στο μυαλό μου
μια φανταχτερή πληγή μου
ψάχνω τρύπα για να φύγω
από το κορμί μου
Τώρα μοιάζω κουρασμένος
τώρα κάτι μ' εκδικείται
τώρα το μυαλό μου ξένους
μοιάζει να μιμείται
Καταστρέφω το μυαλό μου
κι αρρωσταίνω στην ψυχή μου
ψάχνω τρύπα για να φύγω
από το κορμί μου
Αναγεννήθηκα σαν το Φοίνικα μέσα απ' την τέφρα μου
Ρέει ο Ιχώρ μέσα κάθε φλέβα μου
Μαύρα πέπλα που μου εμποδίζαν την αληθινή όραση του καλού
Σκίζονται και χάνονται από εμπρός μου
Άλλαξε εντός μου ο ρυθμός του κόσμου
Το μυαλό μου διαυγές
Βγάζουν άναρθρες κραυγές πνεύματα κακά και χάνονται στο λυκαυγές
Αποκωδικοποιώ το μήνυμα είναι το ξύπνημα
Σβήνονται στίγματα αίματος που χαράσαν την ψυχή μου ανεξήτιλα
Βλέπω ποια είν' τ' αληθινά και ποια τα κύβδιλα
Μετά από τόσους χρόνους περιπλανήσεων ασκόπων σε ανηλίους δαιδαλώδεις διαδρόμους του λαβυρίνθου
Βγαίνω έξω μέσω του μίτου και επιτέλους γλαυκόπις
Νόηση Θεού είμαι μαζί σου
Κι αφού κατάφερα και σε είδα, ίσως υπάρχει ακόμα ελπίδα
Ίσως τελικώς τα πάντα να μην έχουν χαθεί
Είναι στα βάθη της καρδιάς μου των ματιών σου η βολή
Εις στα βάθη της καρδιάς μου
Των ματιών σου η βολή
Έξαφνα και παρ' ελπίδα
Άναψε και πυρπολεί
Την είδα να σχίζει τα σύννεφα σα λεπίδα
Να δίνει φως σαν να 'ναι μες την καταιγίδα κεραυνός
Απ' το κεφάλι του μεγάλου πατέρα
Λάμψη ψηλά στον αέρα κάνει τη νύχτα μέρα
Και είδα στα πόδια μου να μπλέκονται φίδια
Να θέλουν να με θάψουν μεσ' τη γή μου την ίδια
Να με κρατάνε δεμένο κι αναγκασμένο να ζήσω
Φυλακισμένος για πάντα στων λωτοφάγων τη νήσο
Και είδα μια κόρη με δόρυ κι ασπίδα
Θεία πνοή ήρθε ν' αλλάξει στη ζωή μου σελίδα
Να με σηκώσει απ' το χώμα και να με πάρει ψηλά
Εκείνη που έμαθε το Δαίδαλο να φτιάχνει φτερά
Την είδα να σκίζει το σήμερα σαν ελπίδα να δίνει φως
Σαν να 'ναι μες το πουθενά προορισμός
Σαν οδηγός, σαν αδελφή, σα μητέρα
Γέννηση νέου αστέρα κάνει τη νύχτα μέρα
Ο Signmark είναι ο πρώτος κωφός παγκόσμια με δισκογραφικό συμβόλαιο, έγινε διεθνώς γνωστός όταν το 2009 κέρδισε το βραβείο «Outstanding Young Person of the World», αφού έλαβε μέρος στην Eurovision εκπροσωπώντας τη χώρα του (Σουηδία).